Dyspergujący gaz-ciecz

Dyspersja gaz-ciecz to oddzielanie pęcherzyków gazu w cieczy, znane również jako gazowanie. Celem jest stworzenie jak największej powierzchni przenoszenia masy między gazem a cieczą. W uproszczeniu oznacza to, że gaz powinien być rozprowadzony w cieczy w taki sposób, aby jak najwięcej cieczy miało kontakt z gazem. Odwrotna sytuacja miałaby miejsce, na przykład, gdyby gaz był stosowany tylko na powierzchni cieczy. W rezultacie tylko powierzchnia cieczy miałaby kontakt z gazem i tylko powierzchnia reagowałaby z gazem.

Kontakt gazu i cieczy powinien prowadzić do reakcji. Reakcje te są wymagane w przemyśle biotechnologicznym, chemicznym i farmaceutycznym. Przykładami są uwodornienie (dodanie wodoru), utlenianie (dodanie tlenu) i fermentacja (tlenowa: dodanie tlenu). Dyspergowanie może być również wykorzystywane do zastępowania jednego gazu w cieczy innym.

W optymalnym procesie gazowania gaz jest rozbijany na jak największą liczbę małych pęcherzyków gazu. Pęcherzyki te są następnie rozprowadzane w cieczy tak równomiernie, jak to możliwe, bez tworzenia innych procesów przynoszących efekt przeciwny do zamierzonego, takich jak pienienie. Gaz może być wprowadzany przez powierzchnię, przez wydrążony wałek (patrz schemat) lub przez dodatkowy przewód ciśnieniowy.