Aby zapewnić prawidłowe działanie urządzeń elektronicznych i wykonywanie właściwych poleceń w każdej sytuacji, potrzebują one systemu sterowania. Klasyczne okablowanie kabli i przełączników, czyli sterowanie programowane przez połączenie (VPS), jest coraz częściej zastępowane przez programowalny sterownik logiczny (PLC). Zamiast fizycznych połączeń między przełącznikami, procesy są programowane cyfrowo. Dzięki temu system jest nie tylko lżejszy, ale także znacznie bardziej wszechstronny i szybszy w modyfikacji.

Sterownik PLC to w zasadzie solidny komputer procesowy, komputer przemysłowy przeznaczony do pracy ciągłej. Składa się z systemu operacyjnego (firmware), wejść i wyjść sygnałowych oraz interfejsu. Umożliwia on komunikację z programem użytkownika, definiuje fizyczną charakterystykę linii danych i tłumaczy, że tak powiem, między użytkownikiem a sterownikiem.

W zależności od zastosowania, istnieje wiele różnych interfejsów. Różnią się one szybkością transmisji i odległością.

EIA-232, znany również jako RS 232, to interfejs szeregowy, który był powszechny w sektorze komputerowym. Nadaje się do niskich prędkości transmisji na krótkich dystansach do kilku metrów. Początkowo sygnały były przesyłane przez 25-pinowe złącza, a później przez 9-pinowe złącza, które były również powszechnie używane w sektorze komputerowym jeszcze kilka lat temu. Sygnały binarne (0 i 1) są opisywane za pomocą różnych stanów napięcia. Standardy zostały zdefiniowane przez amerykańską organizację Electronic Industries Alliance (EIA), która wcześniej używała terminu Recommended Standard (RS).

EIA-485, znany również jako RS 485, to interfejs szeregowy do taniej komunikacji danych o wysokiej szybkości transmisji w zakresie kilku megabitów na sekundę, a czasem nawet gigabitów na sekundę. Ponieważ EIA-485 wykorzystuje parę przewodów zamiast pojedynczego przewodnika, jest mniej podatny na zakłócenia i nadaje się również do dłuższych ścieżek transmisji. W przeciwieństwie do innych interfejsów, takich jak RS 232, przypisanie pinów i protokół nie są zdefiniowane i mogą się różnić w zależności od zastosowania.

EtherCAT (Ethernet dla technologii automatyzacji sterowania) jest rozszerzeniem lokalnej sieci Ethernet. Umożliwia jednoczesną komunikację kilku stacji danych, na przykład komputerów lub innych urządzeń elektronicznych. Ze względu na swoją zasadę działania, Ethernet podlega pewnym ograniczeniom dla aplikacji działających w czasie rzeczywistym. W klasycznym Ethernecie pakiety danych są najpierw odbierane, interpretowane, a następnie dane procesowe są kopiowane. Aby przyspieszyć ten proces, firma Beckhoff opracowała system EtherCAT. Dzięki temu urządzenia podłączone do sieci mogą pobierać przeznaczone dla nich dane w czasie rzeczywistym. W ten sposób opóźnienie podczas przetwarzania zmniejsza się z kilku mikrosekund (milionowych części sekundy) do kilku nanosekund (miliardowych części sekundy).